//COLECTIVISMO, A EPIDEMIA QUE MÁIS VÍTIMAS SE COBROU NA HISTORIA – María Marty

COLECTIVISMO, A EPIDEMIA QUE MÁIS VÍTIMAS SE COBROU NA HISTORIA

    – María Marty –   

 

  Logo da varíola e o xarampón, o colectivismo é o virus que máis vidas se cobrou ao longo da historia. Non só foi destrutivo coas súas vítimas primarias -a quen atacou directamente e quitando toda a súa humanidade-, senón sobre todo, coas súas vítimas secundarias, que deberon defenderse das primeiras. Algo parecido ao que sucede na popular serie The Walking Dead, onde máis que aqueles que portan o virus, son o resto dos humanos quen o sofren, ao ter que protexerse constantemente do ataque dos infectados.

  As consecuencias do colectivismo foron devastadoras. Máis de 150 millóns de vítimas no século XX, só de xenocidios. Sen contar as atrocidades que se seguen cometendo en países como Cuba, Venezuela e Corea do Norte, e as continuas violacións aos dereitos individuais en todas partes de mundo, en nome do colectivo.

  O virus segue vivo, non só no látego do tirano, senón nas páxinas de certos libros que tomamos como santos, en slogans que soan bonitos e repetimos como papagaios, en valores que adoptamos sen pasalos previamente por un exame básico de salubridade.

  O colectivismo é un virus ao que non se detecta facilmente nos seus primeiros estadios. É sutil, ataca a mente da vítima primaria facendo un traballo lento, silencioso, persuasivo, case de sedución. E unha vez que se instala, reformatea todo o seu contido para poñelo ao servizo da causa dun grupo e en contra das vítimas secundarias.

 

  Como ataca o virus colectivista.

  Ao facerche pensar que existe unha especie de mente e corpo colectivo, unha entidade superior con vida propia chamada grupo -ou sociedade- , ataca directamente a túa capacidade de percepción que che mostra que só hai seres humanos individuais, cunha mente, un corpo, unha vida e soños propios.

  Intercambia na túa mente o concepto de individuo polo concepto de grupo. Ves a alguén e xa non ves a Xoán, coa súa personalidade, a súa historia, os seus desexos. Ves un negro, ou un ateo, ou un homosexual, ou un gringo, etc. Ves só aquela característica que o virus che dixo que debe ser considerada “mala” e xulgas a esa persoa por esa soa característica (que na maior parte dos casos, nin sequera é adquirida voluntariamente).

  Ao facerche crer que es só parte dun todo, quítache o poder de decidir sobre a túa vida. Xa non es un fin en si mesmo. Os teus pensamentos e os teus desexos non importan. Es unha ferramenta do grupo e a túa función é satisfacer os seus desexos. A maioría ten poder sobre a túa vida, a túa liberdade e a túa propiedade, e pode decidir que sexas a próxima vítima de sacrificio, o próximo medio para chegar ao fin común.

  Ao distorsionar a túa percepción da realidade, lógrase que deixes de crer nunha realidade obxectiva. A realidade é algo creado polo grupo, pola maioría. Si a maioría asegura que “A” existe, entón A debe existir; si a maioría di que os ingleses son malos, entón, son malos. Si a maioría di que a educación pública é boa, entón é boa. Si nada na realidade sustenta esas crenzas ou valores, non importa. É a mente colectiva quen a crea e a sustenta.

  E así todos os teus valores quedan tamén distorsionados. O bo é aquilo que preserva ao grupo e a crenza en xeral. O malo é aquilo que o ataca ou o pon en risco. O bo é o ben común, o benestar xeral. O malo é o interese individual. O bo é vivir para os demais. O malo é vivir para un mesmo.

  Por suposto, o virus ataca a toda a túa capacidade de análise para que non fagas preguntas como ¿que é o ben común?, ¿que é o benestar xeral?, para as que nunca atoparías unha resposta que non deixe en evidencia a gran contradición destes conceptos.

  Para rematar -polo menos para esta análise-, o virus déixache listo e preparado para que votes voluntariamente ao próximo mesías que decida chamarse “o xefe do grupo”, que pelexará por el, combatendo e subxugando ao resto dos mortais que non sexan membros.

  Logo do virus, Pedro, Ana, John e Maya non existirán máis na túa cabeza. Serán “os nosos” ou “os outros”. As súas vidas, as súas metas, as súas penas, os seus logros, as súas alegrías xa non importarán máis. Canto arriscou, perseverou e se esforzou Pedro para poder comprarse un auto novo e pagarse unha linda viaxe non é relevante. El é simplemente parte dun grupo que ten máis co meu e podo quitarllo para favorecer ao meu grupo. Maya pertence ao grupo “muller” e non ten dereito a votar ou elixir con quen casarse. Ana tamén é do grupo “muller” e por ese simple feito debe ter un lugar no Congreso. O mesmo que John, que como é do grupo “de cor”, debe ser escravo ou hai que asegurarlle un posto na Universidade. Todo depende da realidade e os valores creados nese momento polo capricho do grupo.

  Iso é o colectivismo. Ese é o virus. Destrúe a razón, destrúe os valores obxectivos, destrúe o principio de dereitos individuais. Destrúe ao individuo. Destrúe ao ser humano.

  ¿Como podemos inmunizarnos? Dobre dose de vitamina R e abundante dose de vitamina A. Apegarnos á Realidade e á Razón sempre. Cultivar a Autoestima sempre. Canto máis nos apeguemos á realidade obxectiva, canto máis confiemos na nosa razón como instrumento individual de coñecemento e guía das nosas accións, canto máis valoremos a nosa vida e o que somos, máis defenderemos a nosa individualidade e a individualidade allea fronte aos ataques colectivistas.

  O virus ofrece o espellismo da seguridade, a superioridade e o éxito do grupo, e é campo fértil para quen se sente inseguro, incapaz ou fracasado como individuo. Pola contra, é terra prohibida para quen se sente orgulloso de ser quen é e considera a súa propia vida un fin en si mesmo.

  As peores traxedias da historia foron xeradas en nome dun grupo polo ben do grupo, sen traer outra cousa que miseria. As maiores marabillas da historia, en cambio, foron creadas por individuos, en nome de si mesmos, pensando en si mesmos e buscando no camiño a súa propia felicidade. É o individuo a base de toda sociedade civilizada, pacífica e próspera. Deixemos de castigalo. Comecemos a protexelo.

2017-07-24T19:38:28+02:00

Leave A Comment