{"id":15653,"date":"2017-11-29T22:53:32","date_gmt":"2017-11-29T20:53:32","guid":{"rendered":"https:\/\/xoandelugo.org\/?p=15653\/"},"modified":"2017-11-29T22:53:32","modified_gmt":"2017-11-29T20:53:32","slug":"a-racionalidade-limitada-e-o-estatismo-de-herbert-simon-oscar-rodriguez-carreiro","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/a-racionalidade-limitada-e-o-estatismo-de-herbert-simon-oscar-rodriguez-carreiro\/","title":{"rendered":"A RACIONALIDADE LIMITADA E O ESTATISMO DE HERBERT SIMON &#8211; \u00d3scar Rodr\u00edguez Carreiro"},"content":{"rendered":"<div class=\"fusion-fullwidth fullwidth-box fusion-builder-row-1 fusion-flex-container nonhundred-percent-fullwidth non-hundred-percent-height-scrolling\" style=\"background-color: rgba(255,255,255,0);background-position: center center;background-repeat: no-repeat;border-width: 0px 0px 0px 0px;border-color:#e2e2e2;border-style:solid;\" ><div class=\"fusion-builder-row fusion-row fusion-flex-align-items-flex-start\" style=\"max-width:calc( 1200px + 0px );margin-left: calc(-0px \/ 2 );margin-right: calc(-0px \/ 2 );\"><div class=\"fusion-layout-column fusion_builder_column fusion-builder-column-0 fusion_builder_column_1_1 1_1 fusion-flex-column\"><div class=\"fusion-column-wrapper fusion-flex-justify-content-flex-start fusion-content-layout-column\" style=\"background-position:left top;background-repeat:no-repeat;-webkit-background-size:cover;-moz-background-size:cover;-o-background-size:cover;background-size:cover;padding: 0px 0px 0px 0px;\"><div class=\"fusion-text fusion-text-1\" style=\"transform:translate3d(0,0,0);\"><h1 style=\"text-align: center;\"><span style=\"color: #428fc9;\">A RACIONALIDADE LIMITADA E O ESTATISMO DE HERBERT SIMON<\/span><\/h1>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<\/div><div class=\"fusion-text fusion-text-2\" style=\"transform:translate3d(0,0,0);\"><h4 style=\"text-align: right;\"><span style=\"color: #428fc9;\"><em>\u00a0 \u00a0 &#8211;\u00a0\u00d3scar Rodr\u00edguez Carreiro &#8211;\u00a0 \u00a0<\/em><\/span><\/h4>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<\/div><div class=\"fusion-separator fusion-full-width-sep\" style=\"align-self: center;margin-left: auto;margin-right: auto;width:100%;\"><div class=\"fusion-separator-border sep-single sep-solid\" style=\"border-color:#ffe500;border-top-width:1px;\"><\/div><\/div><\/div><\/div><style type=\"text\/css\">.fusion-body .fusion-builder-column-0{width:100% !important;margin-top : 0px;margin-bottom : 20px;}.fusion-builder-column-0 > .fusion-column-wrapper {padding-top : 0px !important;padding-right : 0px !important;margin-right : 0px;padding-bottom : 0px !important;padding-left : 0px !important;margin-left : 0px;}@media only screen and (max-width:1024px) {.fusion-body .fusion-builder-column-0{width:100% !important;}.fusion-builder-column-0 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}@media only screen and (max-width:640px) {.fusion-body .fusion-builder-column-0{width:100% !important;}.fusion-builder-column-0 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}<\/style><div class=\"fusion-layout-column fusion_builder_column fusion-builder-column-1 fusion_builder_column_1_1 1_1 fusion-flex-column\"><div class=\"fusion-column-wrapper fusion-flex-justify-content-flex-start fusion-content-layout-column\" style=\"background-position:left top;background-repeat:no-repeat;-webkit-background-size:cover;-moz-background-size:cover;-o-background-size:cover;background-size:cover;padding: 0px 0px 0px 0px;\"><div class=\"fusion-text fusion-text-3\" style=\"transform:translate3d(0,0,0);\"><p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Neste artigo revisaremos un concepto sumamente interesante dun autor chamado Herbert A. Simon que, desafortunadamente, empregou como xustificaci\u00f3n da acci\u00f3n estatal no campo das pol\u00edticas p\u00fablicas, ao noso parecer de xeito err\u00f3neo. Devandito concepto ten o nome de \u201cracionalidade limitada\u201d e, en principio, supuxo unha limitaci\u00f3n \u00e1 idea da capacidade estatal para tomar decisi\u00f3ns xustas, racionais e eficientes. Con todo, como veremos a continuaci\u00f3n, Simon acabou empregando tal concepto para xustificar igualmente a actuaci\u00f3n dos poderes p\u00fablicos.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\"><strong>\u00a0 O modelo racionalista das pol\u00edticas p\u00fablicas.<\/strong><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Normalmente, o proceso de toma de decisi\u00f3ns de pol\u00edticas p\u00fablicas consid\u00e9rase como un proceso racional que se leva a cabo seguindo un m\u00e9todo cient\u00edfico. Temos un bo exemplo desta forma cientifista de concibir o proceso pol\u00edtico nunha afirmaci\u00f3n de Lahera Parada,<\/span><\/p>\n<blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">As\u00ed como no pasado a aplicaci\u00f3n da ciencia e a tecnolox\u00eda na econom\u00eda multiplicou a produtividade desta, a aplicaci\u00f3n da ciencia no sector p\u00fablico &#8211; proceso a\u00ednda en marcha &#8211; deber\u00e1 aumentar a s\u00faa eficiencia e eficacia.<a href=\"#_edn1\" name=\"_ednref1\">[i]<\/a><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Esta forma de concibir a toma de decisi\u00f3ns no proceso pol\u00edtico co\u00f1\u00e9cese co nome de modelo racionalista (<em>rational comprehensive<\/em>). O modelo racionalista de toma de decisi\u00f3ns \u00e9 o enfoque cient\u00edfico cl\u00e1sico. Nel, consid\u00e9rase o proceso pol\u00edtico como algo ordenado e racional: def\u00ednese un problema, recomp\u00edlase informaci\u00f3n, identif\u00edcanse as alternativas e establ\u00e9cese un curso de acci\u00f3n. Tanto historicamente como na actualidade, a an\u00e1lise de pol\u00edticas est\u00e1 dominado polo enfoque racionalista.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Tal e como destacou Leoveanu, o modelo racionalista de toma de decisi\u00f3ns ten a s\u00faa orixe na aceptaci\u00f3n do positivismo como fundamento epistemol\u00f3xico da investigaci\u00f3n cient\u00edfica.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">O fundamento do modelo racional son teor\u00edas racionalistas e estas bas\u00e9anse no racionalismo iluminista e o positivismo, corrente que promov\u00eda formas de co\u00f1ecemento obxectivo e neutral sobre a sociedade humana. Na base destes problemas at\u00f3pase a idea de que a sociedade humana pode e debe dese\u00f1arse de xeito racional e cient\u00edfico, recompilando toda a informaci\u00f3n que se poida sobre o problema, proces\u00e1ndoa e obtendo a soluci\u00f3n ao aplicar a resposta m\u00e1is eficiente, desde o punto de vista do custo.<a href=\"#_edn2\" name=\"_ednref2\">[ii]<\/a><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 De acordo co tipo ideal de planificaci\u00f3n e toma de decisi\u00f3ns racional, as decisi\u00f3ns de pol\u00edticas p\u00fablicas deber\u00edan estar baseadas nunha an\u00e1lise completa dos problemas e os obxectivos, seguido pola recompilaci\u00f3n de informaci\u00f3n e a procura da mellor alternativa para alcanzar eses obxectivos. Iso incluir\u00eda a an\u00e1lise de custos e beneficios das diferentes opci\u00f3ns e a selecci\u00f3n final do curso de acci\u00f3n. Haber\u00eda que implementar as medidas, valorar os resultados en relaci\u00f3n cos obxectivos e axustar as pol\u00edticas si fose necesario. As\u00ed, as pol\u00edticas p\u00fablicas constituir\u00edan unha forma de acci\u00f3n racional baseada en probas cient\u00edficas.<a href=\"#_edn3\" name=\"_ednref3\">[iii]<\/a><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\"><strong>\u00a0 O concepto de racionalidade limitada de Simon.<\/strong><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Malia a preeminencia do racionalismo na toma de decisi\u00f3ns das pol\u00edticas p\u00fablicas, a maior\u00eda dos autores reco\u00f1ece que o modelo de toma de decisi\u00f3ns do racionalismo positivista est\u00e1 baseado nunha serie de asunci\u00f3ns irrealistas que moi dificilmente p\u00f3dense dar, xa que no mundo real os pol\u00edticos vense restrinxidos por limitaci\u00f3ns pol\u00edticas e pr\u00e1cticas.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Debido a estas restrici\u00f3ns, a maior parte dos autores aceptan unha variante m\u00e1is moderada do racionalismo baseada no concepto da racionalidade limitada de Herbert Simon.<a href=\"#_edn4\" name=\"_ednref4\">[iv]<\/a><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Simon desenvolveu o concepto de racionalidade limitada impulsado polo desexo de explicar por que a toma de decisi\u00f3ns non sempre segu\u00eda a sabedor\u00eda convencional do racionalismo. Seguindo a tradici\u00f3n do individualismo metodol\u00f3xico fixo tres observaci\u00f3ns: 1) os individuos te\u00f1en limitaci\u00f3ns cognitivas e computacionais e, xa que logo, os procesos de atenci\u00f3n e de procura nin son completos nin carecen de custos; 2) os individuos utilizan regras de selecci\u00f3n de satisfacci\u00f3n (\u00e9 dicir, soluci\u00f3ns que sexan o suficientemente boas en relaci\u00f3n coas aspiraci\u00f3ns); 3) as percepci\u00f3ns, os roles e os sinais ambientais afectan ao proceso de decisi\u00f3n.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 O n\u00facleo da teor\u00eda de Simon est\u00e1 constitu\u00eddo pola idea de que os seres humanos non son actores completamente racionais sen\u00f3n que est\u00e1n limitados por restrici\u00f3ns cognitivas e ambientais. Os actores pol\u00edticos non operan con informaci\u00f3n completa nin se embarcan en an\u00e1lise exhaustivos de custo-beneficio cando toman as decisi\u00f3ns pol\u00edticas.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Para Simon, a racionalidade absoluta \u00e9 inalcanzable por tres razoes: 1) require un co\u00f1ecemento completo e unha anticipaci\u00f3n das consecuencias que van seguir de cada elecci\u00f3n; 2) xa que as consecuencias pertencen ao futuro, a imaxinaci\u00f3n ten que suplir a falta do sentimento experimentado ao darlles valor. Pero os valores s\u00f3 poden anticiparse imperfectamente; 3) require unha elecci\u00f3n entre todos os posibles comportamentos alternativos. No comportamento real, s\u00f3 se te\u00f1en en conta unhas poucas desas posibles alternativas.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Segundo Simon, \u00e9 imposible que o comportamento dun \u00fanico individuo illado alcance un alto grado de racionalidade. As restrici\u00f3ns organizativas, temporais e cognitivas limitan a capacidade dos que toman decisi\u00f3ns de facelo de forma plenamente racional. Para Simon, o mellor xeito de representar a toma de decisi\u00f3ns era a \u201cracionalidade limitada\u201d. O principio b\u00e1sico da racionalidade limitada \u00e9 que os seres humanos son racionais en intenci\u00f3n pero non poden alcanzar un comportamento plenamente racional debido \u00e1s s\u00faas limitaci\u00f3ns cognitivas. Os seres humanos est\u00e1n limitados na s\u00faa capacidade de realizar unha investigaci\u00f3n exhaustiva de todas as alternativas posibles cando toman decisi\u00f3ns. En lugar diso, a procura de informaci\u00f3n \u00e9 incompleta e a xente escolle entre opci\u00f3ns que non son completamente \u00f3ptimas pero que son o suficientemente boas dada a situaci\u00f3n. Os actores realizan concesi\u00f3ns para adaptarse \u00e1s situaci\u00f3ns. Denominou a esa forma de actuar \u201cdarse por satisfeito\u201d. Segundo Simon<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">A teor\u00eda administrativa \u00e9, particularmente, a teor\u00eda da racionalidade intencionada e limitada do comportamento dos seres humanos que \u201cse dan por satisfeitos\u201d porque non te\u00f1en a intelixencia necesaria para conseguir o m\u00e1ximo.<a href=\"#_edn5\" name=\"_ednref5\">[v]<\/a><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Para Simon, as organizaci\u00f3ns son importantes porque permiten afrontar a realizaci\u00f3n de tarefas complexas que necesitan o esforzo de moitas persoas. Segundo Simon, as organizaci\u00f3ns facilitan a utilizaci\u00f3n da racionalidade limitada xa que proporcionan a cada membro do grupo unha gran parte da informaci\u00f3n, dos supostos, obxectivos e actitudes que entran nas s\u00faas decisi\u00f3ns, e tam\u00e9n unha serie de expectativas fixas e comprensibles do que os demais membros do grupo est\u00e1n facendo e de como reaccionar\u00e1n ante o que el diga e faga.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\"><strong>\u00a0 O estatismo de Simon.<\/strong><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Simon consideraba que a administraci\u00f3n p\u00fablica \u00e9 unha forma de organizaci\u00f3n equiparable a calquera organizaci\u00f3n privada e cuxa xesti\u00f3n est\u00e1 rexida polas mesmas leis. Para Simon, o sistema de toma de decisi\u00f3ns de \u201cdarse por satisfeito\u201d permite que os pol\u00edticos tomen decisi\u00f3ns que, a\u00ednda que non son completamente racionais, serven para resolver os problemas que tratan. \u00c9 dicir, permite aos pol\u00edticos tomar a mellor das decisi\u00f3ns dadas as circunstancias, o que sup\u00f3n que se alcancen decisi\u00f3ns de pol\u00edticas p\u00fablicas \u201csuficientemente boas\u201d. Que a xente est\u00e1 racionalmente limitada \u00e1 hora de tomar decisi\u00f3ns non sup\u00f3n unha ausencia de intenci\u00f3n. Simon insistiu en que a racionalidade limitada non \u00e9 o mesmo que a irracionalidade. A racionalidade limitada consiste en comportamento orientado ao cumprimento de fins. A xente, segundo Simon, normalmente ten raz\u00f3ns para facer o que fai. Os que toman as decisi\u00f3ns esf\u00f3rzanse por alcanzar a racionalidade, pero a racionalidade que alcanzan qu\u00e9dase curta de ser unha racionalidade completa. Por iso, segundo Simon, a\u00ednda que o que os pol\u00edticos fan non se axusta \u00e1 imaxe ideal de toma de decisi\u00f3ns, seguen sendo capaces de tomar boas decisi\u00f3ns pol\u00edticas.<\/span><\/p>\n<blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">Posto que se contenta con chegar a certo l\u00edmite e non busca o m\u00e1ximo, o home administrativo pode elixir sen examinar previamente todas as alternativas posibles de conduta nin asegurarse de que esas son, en realidade, todas as alternativas. En segundo lugar, pode tomar as s\u00faas decisi\u00f3ns seguindo unhas regras relativamente sinxelas e manexables, que non piden imposibles \u00e1 s\u00faa capacidade de pensamento.<a href=\"#_edn6\" name=\"_ednref6\">[vi]<\/a><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 A obra de Simon, en esencia, non sup\u00f3n un ataque ao modelo racionalista de toma de decisi\u00f3ns. A maior parte dos autores aceptan as conclusi\u00f3ns de Simon, reco\u00f1ecendo que a racionalidade perfecta non \u00e9 posible, e est\u00e1n de acordo con Simon en que a percepci\u00f3n m\u00e1is frut\u00edfera do seu concepto de racionalidade limitada para o campo das pol\u00edticas p\u00fablicas \u00e9 que contrib\u00fae a que os que toman as decisi\u00f3ns sexan conscientes das limitaci\u00f3ns da racionalidade humana, o que lles axuda a intentar ser tan racionais como sexa posible.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 \u00c9 certo que o concepto de racionalidade limitada \u00e9 moito m\u00e1is realista que o de racionalidade absoluta, que resulta tan restritivo que s\u00f3 un ente omnisciente, benevolente e non sometido \u00e1 escaseza de tempo e recursos poder\u00eda ser considerado racional. Desde o punto de vista do individualismo metodol\u00f3xico subxectivista considerar\u00edanse adecuadas as correcci\u00f3ns a tal concepto introducidas por Simon. Cando se entende a racionalidade como comportamento intencional, o feito de non ter informaci\u00f3n completa ou de ter restrici\u00f3ns de tempo e recursos non resta racionalidade \u00e1s decisi\u00f3ns humanas. Un establece un obxectivo e utiliza os medios dos que cre dispo\u00f1er para alcanzalo do xeito m\u00e1is adecuado, aceptando que ese proceso est\u00e1 suxeito a limitaci\u00f3ns naturais.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 O problema con Simon non se atopa no seu concepto de racionalidade limitada, sen\u00f3n na s\u00faa equiparaci\u00f3n das organizaci\u00f3ns privadas coas organizaci\u00f3ns p\u00fablicas, afirmando que se gu\u00edan polas mesmas leis de toma de decisi\u00f3ns e que poden alcanzar os mesmos resultados. As\u00ed, segundo Simon,<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00c9 hora de deixar de difamar ao servizo p\u00fablico. Calquera que sexa a ret\u00f3rica sobre a \u201cburocracia\u201d, as organizaci\u00f3ns non son o inimigo. Son as ferramentas m\u00e1is efectivas que os seres humanos desenvolvemos para satisfacer as necesidades humanas.<a href=\"#_edn7\" name=\"_ednref7\">[vii]<\/a><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Simon di que as organizaci\u00f3ns son importantes porque permiten afrontar a realizaci\u00f3n de tarefas complexas que necesitan o esforzo de moitas persoas. Segundo Simon, as organizaci\u00f3ns facilitan a utilizaci\u00f3n da racionalidade limitada xa que proporcionan a cada membro do grupo unha gran parte da informaci\u00f3n, dos supostos, obxectivos e actitudes que entran nas s\u00faas decisi\u00f3ns, e tam\u00e9n unha serie de expectativas fixas e comprensibles do que os demais membros do grupo est\u00e1n facendo e de como reaccionar\u00e1n ante o que el diga e faga. Os desexos e as necesidades individuais quedan as\u00ed constre\u00f1idos pola contorna e a estrutura organizativa, o que axuda a canalizar o esforzo individual cara aos obxectivos institucionais da organizaci\u00f3n. Segundo Simon<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">A organizaci\u00f3n quita ao individuo unha parte da s\u00faa autonom\u00eda decisoria e substit\u00faea por un proceso organizativo de toma de decisi\u00f3ns. As decisi\u00f3ns que a organizaci\u00f3n elabora ordinariamente para o individuo: 1) especifican a s\u00faa funci\u00f3n, \u00e9 dicir, o alcance xeral e a natureza dos seus deberes; 2) asignan autoridade, \u00e9 dicir, resolven quen ter\u00e1 poder na organizaci\u00f3n para tomar novas decisi\u00f3ns que afecten ao individuo, e 3) establecen tantos l\u00edmites \u00e1 s\u00faa facultade de elixir como sexan necesarios para coordinar as actividades dos distintos individuos da organizaci\u00f3n.<a href=\"#_edn8\" name=\"_ednref8\">[viii]<\/a><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Como sinalan Meny e Thoenig, na an\u00e1lise de Simon \u201co home \u00e9 un animal que busca a satisfacci\u00f3n antes que a optimizaci\u00f3n. Pero o prezo que hai que pagar por iso \u00e9 a estreita dependencia do individuo respecto da organizaci\u00f3n e dos seus superiores\u201d.<a href=\"#_edn9\" name=\"_ednref9\">[ix]<\/a><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 A an\u00e1lise de Simon pode ser correcta cando se refire \u00e1s organizaci\u00f3ns privadas do libre mercado, porque a participaci\u00f3n en tales organizaci\u00f3ns \u00e9 estritamente voluntaria. O seu erro ten lugar cando equipara o comportamento administrativo dunha organizaci\u00f3n privada do libre mercado co comportamento administrativo do Estado, porque neste caso a actuaci\u00f3n do Estado est\u00e1 apoiada, en \u00faltima instancia, pola s\u00faa capacidade de coacci\u00f3n.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Si un individuo permanece nunha organizaci\u00f3n privada est\u00e1 demostrando que o seu desacordo coas elecci\u00f3ns da organizaci\u00f3n polo menos non \u00e9 o suficientemente forte como para levalo a abandonar a organizaci\u00f3n. Pero o certo \u00e9 que pode abandonala en calquera momento e negarse a aceptar as s\u00faas decisi\u00f3ns e a actuar segundo se lle pida. Iso non se aplica \u00e1s decisi\u00f3ns estatais, xa que o Estado obriga \u00e1 s\u00faa aceptaci\u00f3n por medio da coacci\u00f3n. E \u00e9, precisamente, a ausencia de acci\u00f3n voluntaria o que impide que as administraci\u00f3ns p\u00fablicas poidan recorrer aos mesmos medios que as organizaci\u00f3ns privadas do libre mercado utilizan \u00e1 hora de asignar os medios \u00e1 consecuci\u00f3n de fins de modo que se incremente a utilidade social: o sistema de beneficio-perda, o c\u00e1lculo econ\u00f3mico e a procura da satisfacci\u00f3n dos consumidores.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 En definitiva, Simon desenvolveu un concepto interesante que sinala que ser racional non significa ser omnipotente, sen\u00f3n que as decisi\u00f3ns que toman os seres humanos est\u00e1n afectadas por limitaci\u00f3ns naturais. Desafortunadamente, e ao ignorar as ideas e ensinos da escola austr\u00edaca, non entendeu a diferenza entre o comportamento dos actores no libre mercado e no Estado, e como iso afecta a toma de decisi\u00f3ns que supo\u00f1en unha mellora para a maior\u00eda dos individuos.<\/span><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><a href=\"#_ednref1\" name=\"_edn1\"><\/a><\/p>\n<p><a href=\"#_ednref1\" name=\"_edn1\"><\/a><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><style type=\"text\/css\">.fusion-body .fusion-builder-column-1{width:100% !important;margin-top : 0px;margin-bottom : 20px;}.fusion-builder-column-1 > .fusion-column-wrapper {padding-top : 0px !important;padding-right : 0px !important;margin-right : 0px;padding-bottom : 0px !important;padding-left : 0px !important;margin-left : 0px;}@media only screen and (max-width:1024px) {.fusion-body .fusion-builder-column-1{width:100% !important;}.fusion-builder-column-1 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}@media only screen and (max-width:640px) {.fusion-body .fusion-builder-column-1{width:100% !important;}.fusion-builder-column-1 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}<\/style><div class=\"fusion-layout-column fusion_builder_column fusion-builder-column-2 fusion_builder_column_1_1 1_1 fusion-flex-column\"><div class=\"fusion-column-wrapper fusion-flex-justify-content-flex-start fusion-content-layout-column\" style=\"background-position:left top;background-repeat:no-repeat;-webkit-background-size:cover;-moz-background-size:cover;-o-background-size:cover;background-size:cover;padding: 0px 0px 0px 0px;\"><div class=\"fusion-separator fusion-full-width-sep\" style=\"align-self: center;margin-left: auto;margin-right: auto;width:100%;\"><div class=\"fusion-separator-border sep-double sep-solid\" style=\"border-color:#ffeb3b;border-top-width:1px;border-bottom-width:1px;\"><\/div><\/div><div class=\"fusion-text fusion-text-4\" style=\"transform:translate3d(0,0,0);\"><p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #999999;\"><a href=\"#_ednref1\" name=\"_edn1\">[i]<\/a> Eugenio Lahera Parada, <em>Introducci\u00f3n a las pol\u00edticas p\u00fablicas<\/em> (M\u00e9xico y Santiago de Chile: Fondo de Cultura Econ\u00f3mica, 2004), p. 15.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #999999;\"><a href=\"#_ednref2\" name=\"_edn2\">[ii]<\/a> Andy Constantin Leoveanu, \u201cRationalist Model in Public Decision Making\u201d, <em>Journal of Public Administration, Finance and Law<\/em>, 4 (2013): 43.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #999999;\"><a href=\"#_ednref3\" name=\"_edn3\">[iii]<\/a> Werner Jann y Kai Wegrich, \u201cTheories of the Policy Cycle\u201d, p. 44, en <em>Handbook of Public Policy Analysis. Theory, Politics, and Methods<\/em>, eds. Frank Fischer, Gerald J. Miller y Mara S. Sidney, pp. 43-62 (Boca Rat\u00f3n, Londres y Nueva York: CRC Press, 2007).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #999999;\"><a href=\"#_ednref4\" name=\"_edn4\">[iv]<\/a> Para o concepto de racionalidade limitada ver Herbert A. Simon, <em>El comportamiento administrativo<\/em> (Buenos Aires: Aguilar, 1982); Mil\u00e1 Gasc\u00f3 y Joan Oriol Prats, \u201cBounded Rationality\u201d, pp. 32-33 en David Schultz, ed., <em>Encyclopedia of Public Administration and Public Policy <\/em>(Nueva York: Facts on File, 2004); Nikolaos Zahariadis, \u201cBounded Rationality and Garbage Can Models of Policy-Making\u201d, pp. 155-174 en B. Guy Peters y Philippe Zittoun, eds., <em>Contemporary Approaches to Public Policy;<\/em> y Kevin B. Smith y Christopher W. Larimer, <em>The Public Policy Theory Primer<\/em> (Boulder: Westview Press, 2009), pp. 50-56.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #999999;\"><a href=\"#_ednref5\" name=\"_edn5\">[v]<\/a> Simon, <em>El comportamiento administrativo<\/em>, p. xxiii.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #999999;\"><a href=\"#_ednref6\" name=\"_edn6\">[vi]<\/a> Simon, <em>El comportamiento administrativo<\/em>, p.xxiv.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #999999;\"><a href=\"#_ednref7\" name=\"_edn7\">[vii]<\/a> Herbert A. Simon, \u201c\u00bfPor qu\u00e9 la administraci\u00f3n p\u00fablica?\u201d, <em>Revista de Econom\u00eda Institucional<\/em>, 4 (2001): 121.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #999999;\"><a href=\"#_ednref8\" name=\"_edn8\">[viii]<\/a> Simon, <em>El comportamiento administrativo<\/em>, p. 10.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #999999;\"><a href=\"#_ednref9\" name=\"_edn9\">[ix]<\/a> Yves Meny y Jean-Claude Thoenig, <em>Las pol\u00edticas p\u00fablicas<\/em> (Barcelona: Ariel. 1992).<\/span><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><style type=\"text\/css\">.fusion-body .fusion-builder-column-2{width:100% !important;margin-top : 0px;margin-bottom : 20px;}.fusion-builder-column-2 > .fusion-column-wrapper {padding-top : 0px !important;padding-right : 0px !important;margin-right : 0px;padding-bottom : 0px !important;padding-left : 0px !important;margin-left : 0px;}@media only screen and (max-width:1024px) {.fusion-body .fusion-builder-column-2{width:100% !important;}.fusion-builder-column-2 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}@media only screen and (max-width:640px) {.fusion-body .fusion-builder-column-2{width:100% !important;}.fusion-builder-column-2 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}<\/style><\/div><style type=\"text\/css\">.fusion-body .fusion-flex-container.fusion-builder-row-1{ padding-top : 0px;margin-top : 0px;padding-right : 0px;padding-bottom : 0px;margin-bottom : 0px;padding-left : 0px;}<\/style><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-15653","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artigos-cy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15653","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15653"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15653\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15660,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15653\/revisions\/15660"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15653"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15653"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15653"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}