{"id":15358,"date":"2017-09-22T21:07:21","date_gmt":"2017-09-22T19:07:21","guid":{"rendered":"https:\/\/xoandelugo.org\/?p=15358\/"},"modified":"2021-03-09T03:17:37","modified_gmt":"2021-03-09T01:17:37","slug":"john-locke-1632-1704-primeira-parte-por-miguel-alonso-davila","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/john-locke-1632-1704-primeira-parte-por-miguel-alonso-davila\/","title":{"rendered":"JOHN LOCKE (1632-1704). PRIMEIRA PARTE – Por Miguel Alonso Davila"},"content":{"rendered":"

Vida.<\/span><\/p>\n

John Locke naceu o 29 de agosto de 1632 en Wrington, Inglaterra, pasando a primeira parte da s\u00faa infancia en Pensdorf.[i]<\/a> A s\u00faa familia dedic\u00e1base ao comercio e era de extracci\u00f3n puritana. En Londres realizou os estudos secundarios, e en 1652 obtivo unha beca para estudar no Christ Church College de Oxford, onde alcanzou o Master of Arts en xu\u00f1o de 1658. Na d\u00e9cada de 1660 d\u00e1 clases de grego, ret\u00f3rica e filosof\u00eda. Nesta \u00e9poca inter\u00e9sase polas obras de Descartes e pola cr\u00edtica que Pierre Gassendi fai ao mesmo e \u00e1 escol\u00e1stica; as\u00ed como tam\u00e9n polas ciencias naturais. Malia ser xa profesor contin\u00faa estudando medicina.<\/span><\/p>\n

En 1666 co\u00f1ece a Anthony Ashley Cooper, para o que traballar\u00e1 como asesor a partir de ent\u00f3n. Por esta \u00e9poca Locke comeza a cambiar as s\u00faas ideas sobre filosof\u00eda pol\u00edtica. En 1667 compuxo o seu \u201cEssay concerning toleration\u201d que m\u00e1is adiante se converter\u00eda na s\u00faa famosa carta sobre a tolerancia. Lord Ashley foi ascendendo na esfera pol\u00edtica ata chegar a chanceler do tesouro. Foi ent\u00f3n cando Locke se dedicou a cuesti\u00f3ns econ\u00f3micas para poderlle asesorar, redactando en 1668 un ensaio sobre a manipulaci\u00f3n do tipo de interese, que ser\u00eda a primeira parte da s\u00faa \u201cSome considerations of the consequences of the lowering of interest and raising the value of money\u201d, publicado en 1692.<\/span><\/p>\n

En 1672 Lord Ashley foi nomeado Lord Chanceler, recibindo Locke tam\u00e9n un cargo p\u00fablico importante. Ao ano seguinte Lord Ashley abandona o seu posto por discrepancias pol\u00edticas, Locke ap\u00f3iao, e conxuntamente escriben un panfleto polo que finalmente ter\u00e1 que abandonar o pa\u00eds. En 1679, debido a cambios pol\u00edticos, e logo de pasar catro anos en Paris, Locke volve a Londres para traballar de novo con Lord Ashley. Este defend\u00eda unha pol\u00edtica anticat\u00f3lica ali\u00f1\u00e1ndose cos \u201cwhigs\u201d en torno \u00e1 controversia de si os cat\u00f3licos pod\u00edan ser herdeiros ao trono, intentando que o rei aprobase unha norma que o impedise, evitando as\u00ed acabar nunha monarqu\u00eda cat\u00f3lica absolutista. Entend\u00eda que o poder pol\u00edtico descansaba nun contrato e que \u00e9 lex\u00edtima a resistencia ante abusos do poder. No bando contrario, os \u201ctories\u201d opinaban que o dereito sucesorio non se pod\u00eda alterar e postulaban a orixe divina do poder.<\/span><\/p>\n

\u00c9 neste ambiente, entre 1680 e 1682, no que Locke comp\u00f3n as ideas que expresar\u00e1 en \u201cDous tratados sobre o goberno civil\u201d. Finalmente os \u201ctories\u201d resultaron vencedores, o que provocou un novo exilio de Locke, esta vez a Holanda, onde se dedicou a plasmar as ideas nas que vi\u00f1a traballando ao longo dos anos anteriores. Regresa a Inglaterra en 1689 logo de cinco anos e c\u00e9ntrase nas s\u00faas investigaci\u00f3ns, afast\u00e1ndose da vida pol\u00edtica. Nese mesmo ano publica a s\u00faa \u201cCarta sobre a tolerancia\u201d, \u201cDous tratados sobre o goberno civil\u201d, e \u201cEnsaio sobre o entendemento humano\u201d. En 1693 publica \u201cSome thoughts concerning education\u201d, unha reflexi\u00f3n sobre a educaci\u00f3n, e en 1695 \u201cThe reasonableness of christianity as delivered in the escriptures\u201d, un texto de filosof\u00eda da relixi\u00f3n.<\/span><\/p>\n

Falece o 28 de Outubro de 1704.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Obra.<\/span><\/p>\n

Neste pequeno resumo centrar\u00e9monos na s\u00faa obra de filosof\u00eda pol\u00edtica. Esta primeira parte dedicar\u00e9mola \u00e1s contribuci\u00f3ns previas ao segundo ensaio sobre o goberno civil, ao que lle dedicaremos a segunda parte desta sucinta biograf\u00eda.<\/span><\/p>\n

Locke contribu\u00edu con achegas significativas en diversas \u00e1reas como teor\u00eda do co\u00f1ecemento, dereito, econom\u00eda, filosof\u00eda pol\u00edtica, educaci\u00f3n, etc. No entanto, os traballos que m\u00e1is influ\u00edron nos pensadores das seguintes xeraci\u00f3ns foron os que realizou en teor\u00eda do co\u00f1ecemento e filosof\u00eda pol\u00edtica. En efecto, o seu libro \u201cEnsaio sobre o entendemento humano\u201d supuxo unha continuaci\u00f3n, s\u00edntese e profundizaci\u00f3n das ideas empiristas que vi\u00f1an realizando autores como Francis Bacon, e que ser\u00edan un contrapunto \u00e1s teses racionalistas de autores como Descartes. O seu pensamento influ\u00edu en autores como Berkeley e Hume, que levar\u00edan o empirismo ata as s\u00faas \u00faltimas consecuencias, xerando un rico debate cos autores da tradici\u00f3n racionalista, conform\u00e1ndose deste xeito as d\u00faas grandes correntes de pensamento filos\u00f3fico da \u00e9poca.<\/span><\/p>\n

No seu ensaio sobre o tipo de interese, a\u00ednda que, ao carecer da moderna teor\u00eda do capital e do ciclo econ\u00f3mico non pode dar conta das consecuencias reais da s\u00faa manipulaci\u00f3n, con todo, si que int\u00fae, base\u00e1ndose nunha analox\u00eda entre as leis econ\u00f3micas e as leis da natureza, que o tipo de interese debe ser establecido a trav\u00e9s da oferta e a demanda, e que a fixaci\u00f3n dun valor para o mesmo por parte do goberno \u00e9 algo antinatural e dani\u00f1o.[ii]<\/a><\/span><\/p>\n

Sen d\u00fabida, onde o seu pensamento alcanzou o seu m\u00e1ximo desenvolvemento foi en filosof\u00eda pol\u00edtica, constitu\u00edndose no fundador da tradici\u00f3n liberal. \u00c9 obvio que os seus escritos pol\u00edticos conte\u00f1en as incongruencias e incoherencias t\u00edpicas daquel que inicia unha nova tradici\u00f3n de pensamento, pero non hai que perder de vista a \u00e9poca na que foron escritos. A\u00ednda que \u00e9 certo que algunhas das s\u00faas teses qued\u00e1ronse a medio cami\u00f1o, si contrapo\u00f1emos as s\u00faas ideas coas dos seus predecesores dar\u00e9monos conta que supuxeron un gran avance na defensa da liberdade.<\/span><\/p>\n

Un exemplo disto ser\u00edan as reflexi\u00f3ns expostas en \u201cCarta sobre a tolerancia\u201d onde, malia defender a non tolerancia contra os ateos,[iii]<\/a> con todo, tam\u00e9n defende a tolerancia dos distintos credos relixiosos. As\u00ed, segundo Locke<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\n

\u201cNingunha persoa privada debe, en ning\u00fan caso, prexudicar ou diminu\u00edr os bens civ\u00eds doutro, porque este se declare estra\u00f1o \u00e1 s\u00faa relixi\u00f3n e aos seus ritos\u201d.[iv]<\/a><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

E ademais,<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\n

\u201cNingu\u00e9n, nin as persoas individuais, nin as Igrexas, nin sequera os Estados te\u00f1en dereito alg\u00fan a prexudicar uns os bens civ\u00eds dos outros e de privarse mutuamente das cousas deste mundo co pretexto da relixi\u00f3n\u201d.[v]<\/a><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

E o m\u00e1is importante, tam\u00e9n defende a separaci\u00f3n entre Igrexa e Estado. As\u00ed, cr\u00edtica que a Igrexa pretenda impo\u00f1er o seu credo a todos os cidad\u00e1ns.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\n

\u201cNingu\u00e9n se queixa da mala administraci\u00f3n da familia do veci\u00f1o, ningu\u00e9n se enfada co que se equivoca cando sementa os campos e ao entregar como esposa \u00e1 s\u00faa filla, ningu\u00e9n corrixe a quen se come o di\u00f1eiro na taberna. Destr\u00faa, constr\u00faa, gaste segundo o seu criterio: ningu\u00e9n protesta, todo est\u00e1 permitido. Pero, si non frecuenta o templo p\u00fablico, si al\u00ed non se inclina da forma adecuada, si non obriga aos seus fillos a que se inicien nos misterios desta ou daquela igrexa, ent\u00f3n hai murmurio, clamor, acusaci\u00f3n\u201d.[vi]<\/a><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00c9 dicir, est\u00e1 en contra de que a Igrexa se entrometa nas funci\u00f3ns coercitivas do Estado. E, inversamente, tam\u00e9n critica que o Estado se entrometa nas crenzas relixiosas dos seus s\u00fabditos.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\n

\u201cO maxistrado non pode impo\u00f1er coa lei civil ritos eclesi\u00e1sticos ou cerimonias de culto divino nin na s\u00faa igrexa nin moito menos na igrexa de outros\u201d.[vii]<\/a><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ademais ao suxerir que o goberno non ten lexitimidade para entrometerse nos asuntos relixiosos dos seus cidad\u00e1ns est\u00e1 defendendo uns l\u00edmites ao poder estatal e tam\u00e9n uns l\u00edmites ao poder eclesi\u00e1stico.<\/span><\/p>\n

A maior parte das contribuci\u00f3ns de Locke \u00e1 filosof\u00eda pol\u00edtica conc\u00e9ntranse na segunda parte do seu tratado sobre o goberno civil. Na primeira parte do mesmo refuta de forma pormenorizada as teses absolutistas de Robert Filmer. Este, na s\u00faa obra O patriarca<\/em>, defende que a soberan\u00eda dun pr\u00edncipe ten orixe divina. Para iso bas\u00e9ase no feito de que a Terra foi concedida por Deus a Ad\u00e1n e este ten un dereito natural de dominio sobre os seus fillos, o mesmo que te\u00f1en os monarcas sobre os seus s\u00fabditos, monarcas que ser\u00edan descendentes directos de Ad\u00e1n. Locke critica que Filmer pretenda derivar dunha autoridade paterna sen definir un dereito de<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\n

\u201c\u2026 soberan\u00eda divino e inalterable, mediante o cal un pai ou pr\u00edncipe ten un poder absoluto, arbitrario, ilimitado e ilimitable sobre a vida, a liberdade e bens dos seus fillos e s\u00fabditos; de modo que pode tomar ou traspasar os seus bens, vendelos, castralos ou usar as s\u00faas persoas como lle pete, porque todos son os seus escravos, e el \u00e9 o se\u00f1or e propietario de todas as cousas e a s\u00faa vontade ilimitada \u00e9 lei\u201d.[viii]<\/a><\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n

<\/a><\/p>\n<\/div><\/div><\/div>