{"id":13511,"date":"2016-10-19T12:25:37","date_gmt":"2016-10-19T10:25:37","guid":{"rendered":"http:\/\/xoandelugo.org\/cy\/?p=13511"},"modified":"2017-04-30T11:53:32","modified_gmt":"2017-04-30T09:53:32","slug":"praxeology-the-method-of-the-austrian-school-oscar-r-c","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/praxeology-the-method-of-the-austrian-school-oscar-r-c\/","title":{"rendered":"O M\u00c9TODO DA ESCOLA AUSTRIACA: A PRAXEOLOX\u00cdA &#8211; \u00d3scar R. Carreiro"},"content":{"rendered":"<p><div class=\"fusion-fullwidth fullwidth-box fusion-builder-row-1 fusion-flex-container nonhundred-percent-fullwidth non-hundred-percent-height-scrolling\" style=\"background-color: rgba(255,255,255,0);background-position: left top;background-repeat: no-repeat;border-width: 0px 0px 0px 0px;border-color:#e2e2e2;border-style:solid;\" ><div class=\"fusion-builder-row fusion-row fusion-flex-align-items-flex-start\" style=\"max-width:calc( 1200px + 0px );margin-left: calc(-0px \/ 2 );margin-right: calc(-0px \/ 2 );\"><div class=\"fusion-layout-column fusion_builder_column fusion-builder-column-0 fusion_builder_column_1_1 1_1 fusion-flex-column fusion-flex-align-self-flex-start fusion-column-no-min-height\"><div class=\"fusion-column-wrapper fusion-flex-justify-content-flex-start fusion-content-layout-column\" style=\"background-position:left top;background-repeat:no-repeat;-webkit-background-size:cover;-moz-background-size:cover;-o-background-size:cover;background-size:cover;padding: 0px 0px 0px 0px;\"><div class=\"fusion-text fusion-text-1\" style=\"transform:translate3d(0,0,0);\"><h1 style=\"text-align: center;\"><span style=\"color: #428fc9;\">O M\u00c9TODO DA ESCOLA AUSTRIACA: A PRAXEOLOX\u00cdA<\/span><\/h1>\n<\/div><div class=\"fusion-text fusion-text-2\" style=\"transform:translate3d(0,0,0);\"><h4 style=\"text-align: right;\"><span style=\"color: #428fc9;\"><em>&#8211; \u00d3scar R. Carreiro &#8211; \u00a0\u00a0<\/em><\/span><\/h4>\n<\/div><div class=\"fusion-separator fusion-full-width-sep\" style=\"align-self: center;margin-left: auto;margin-right: auto;width:100%;\"><div class=\"fusion-separator-border sep-single sep-solid\" style=\"border-color:#eeee22;border-top-width:1px;\"><\/div><\/div><\/div><\/div><style type=\"text\/css\">.fusion-body .fusion-builder-column-0{width:100% !important;margin-top : 0px;margin-bottom : 0px;}.fusion-builder-column-0 > .fusion-column-wrapper {padding-top : 0px !important;padding-right : 0px !important;margin-right : 0px;padding-bottom : 0px !important;padding-left : 0px !important;margin-left : 0px;}@media only screen and (max-width:1024px) {.fusion-body .fusion-builder-column-0{width:100% !important;}.fusion-builder-column-0 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}@media only screen and (max-width:640px) {.fusion-body .fusion-builder-column-0{width:100% !important;}.fusion-builder-column-0 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}<\/style><\/div><style type=\"text\/css\">.fusion-body .fusion-flex-container.fusion-builder-row-1{ padding-top : 20px;margin-top : 0px;padding-right : 0px;padding-bottom : 20px;margin-bottom : 0px;padding-left : 0px;}<\/style><\/div><div class=\"fusion-fullwidth fullwidth-box fusion-builder-row-2 fusion-flex-container nonhundred-percent-fullwidth non-hundred-percent-height-scrolling\" style=\"background-color: rgba(255,255,255,0);background-position: left top;background-repeat: no-repeat;border-width: 0px 0px 0px 0px;border-color:#e2e2e2;border-style:solid;\" ><div class=\"fusion-builder-row fusion-row fusion-flex-align-items-flex-start\" style=\"max-width:calc( 1200px + 0px );margin-left: calc(-0px \/ 2 );margin-right: calc(-0px \/ 2 );\"><div class=\"fusion-layout-column fusion_builder_column fusion-builder-column-1 fusion_builder_column_1_1 1_1 fusion-flex-column fusion-flex-align-self-flex-start fusion-column-no-min-height\"><div class=\"fusion-column-wrapper fusion-flex-justify-content-flex-start fusion-content-layout-column\" style=\"background-position:left top;background-repeat:no-repeat;-webkit-background-size:cover;-moz-background-size:cover;-o-background-size:cover;background-size:cover;padding: 0px 0px 0px 0px;\"><div class=\"fusion-text fusion-text-3\" style=\"transform:translate3d(0,0,0);\"><p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 A praxeolox\u00eda \u00e9 o m\u00e9todo distintivo da Escola Austriaca de econom\u00eda. O termo, acu\u00f1ado por Ludwig von Mises, significa \u201ca ciencia da acci\u00f3n\u201d. A praxeolox\u00eda toma como punto de partida o axioma da acci\u00f3n, que nos di, simplemente, que o home act\u00faa. Actuar significa escoller un fin e usar os medios que se crean adecuados para a consecuci\u00f3n dese fin. Actuar implica o tentar pasar dun estado que se considera menos satisfactorio a outro m\u00e1is satisfactorio. Este axioma \u00e9 autoevidente e non necesita de experiencia algunha para ser demostrado. Non \u00e9 autoevidente nun sentido psicol\u00f3xico, \u00e9 dicir, que se fai evidente a todo o mundo, sen\u00f3n no sentido de que calquera intento de refutaci\u00f3n s\u00f3 o confirma. Efectivamente, se algu\u00e9n pretendese negar o axioma da acci\u00f3n estar\u00eda a realizar unha acci\u00f3n: ter\u00eda un fin e para conseguilo usar\u00eda os medios que considerar\u00eda adecuados (alg\u00fan tempo para pensar, certos argumentos, o seu propio corpo para realizar eses argumentos, etc.).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 A praxeolox\u00eda constr\u00faese a partir dos principios intelectuais inclu\u00eddos na categor\u00eda da acci\u00f3n humana por medio de deduci\u00f3ns l\u00f3xicas e d\u00f3tanos co co\u00f1ecemento te\u00f3rico necesario para interpretar a realidade.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Un dos elementos fundamentais da praxeolox\u00eda \u00e9 o individualismo metodol\u00f3xico, \u00e9 dicir, o feito de que a an\u00e1lise da acci\u00f3n ten que ter en conta que unicamente os individuos act\u00faan. O individualismo metodol\u00f3xico perm\u00edtenos entender o car\u00e1cter subxectivo de fen\u00f3menos econ\u00f3micos tales como o valor ou a utilidade. \u00d3 actuar, cada persoa tenta alcanzar certas metas que cre, por algunha raz\u00f3n, que son importantes. A palabra \u201cvalor\u201d ref\u00edrese \u00e1 apreciaci\u00f3n subxectiva da s\u00faa meta por parte do actor, cunha intensidade que var\u00eda segundo a persoa, o momento e a meta. Os medios son calquera cousa que o actor, subxectivamente, cre adecuada para axudarlle a alcanzar a s\u00faa meta. A \u201cutilidade\u201d ref\u00edrese \u00e1 apreciaci\u00f3n subxectiva dos medios, e depende do valor concedido \u00e1 meta buscada polo actor. Valor e utilidade son d\u00faas caras da mesma moeda, xa que o valor subxectivo que o actor concede \u00e1 s\u00faa meta prox\u00e9ctase sobre os medios que considera adecuados para alcanzala.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Outro dos trazos caracter\u00edsticos da Escola Austriaca \u00e9 a s\u00faa confianza no m\u00e9todo l\u00f3xico en oposici\u00f3n ao m\u00e9todo matem\u00e1tico empregado pola maior parte dos economistas. Como sinalou Huerta de Soto, a linguaxe verbal \u00e9 m\u00e1is apropiada que as matem\u00e1ticas para o estudo da econom\u00eda, xa que permite capturar m\u00e1is perfectamente a esencia dos fen\u00f3menos econ\u00f3micos. O formalismo matem\u00e1tico non permite incorporar a realidade subxectiva do tempo e moito menos a creatividade humana.<a style=\"color: #808080;\" href=\"#_edn1\" name=\"_ednref1\">[i]<\/a><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 O estudo da natureza, tal e como foi realizado polas ciencias naturais, fundam\u00e9ntase na regularidade da concatenaci\u00f3n de fen\u00f3menos. As entidades non humanas reaccionan seguindo patr\u00f3ns regulares. As ciencias naturais asumen a uniformidade invariable na concatenaci\u00f3n e sucesi\u00f3n dos fen\u00f3menos naturais e, por medio da induci\u00f3n, inferen da regularidade dos eventos pasados a mesma regularidade nos eventos futuros. Esta asunci\u00f3n \u00e9 necesaria para a capacidade de predici\u00f3n das ciencias naturais.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 O m\u00e9todo de investigaci\u00f3n idealmente empregado ser\u00eda o da formulaci\u00f3n de hip\u00f3teses que, logo, por medio da elaboraci\u00f3n de experimentos nos que se pode illar e modificar un elemento mantendo o resto invariado, poden ser corroboradas e poder\u00edan levar \u00e1 formaci\u00f3n de teor\u00edas que estar\u00edan suxeitas \u00e1 verificaci\u00f3n, segundo o positivismo do C\u00edrculo de Viena, ou \u00e1 falsaci\u00f3n popperiana. A existencia de relaci\u00f3ns constantes entre distintos elementos mec\u00e1nicos que poden ser establecidas a trav\u00e9s de experimentos \u00e9 o que permite o uso de ecuaci\u00f3ns matem\u00e1ticas para a resoluci\u00f3n de problemas concretos. No campo da acci\u00f3n humana, con todo, non existen tales relaci\u00f3ns constantes porque o home presenta un comportamento intencional, escolle os fins aos que aspira e os medios con que obtelos, polo que, como sinalou Mises, \u201cas ecuaci\u00f3ns formuladas pola econom\u00eda matem\u00e1tica constit\u00faen unha peza in\u00fatil de ximnasia mental\u201d.<a style=\"color: #808080;\" href=\"#_edn2\" name=\"_ednref2\">[ii]<\/a><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 A an\u00e1lise praxeol\u00f3xica realizada por medio de deduci\u00f3ns l\u00f3xicas a partir do axioma da acci\u00f3n perm\u00edtenos entender e clarificar fen\u00f3menos econ\u00f3micos moi importantes. A modo de ilustraci\u00f3n, mostraremos catro exemplos destacados.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong><span style=\"color: #808080;\">1) A LEI DA UTILIDADE MARXINAL DECRECENTE.<\/span><\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 A lei da utilidade marxinal decrecente afirma que, canto maior \u00e9 a oferta dun ben, menor \u00e9 a utilidade de cada unidade dese ben, e canto menor \u00e9 a oferta, maior \u00e9 a utilidade de cada unidade.<a style=\"color: #808080;\" href=\"#_edn3\" name=\"_ednref3\">[iii]<\/a><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Como vimos, a acci\u00f3n humana implica a utilizaci\u00f3n de medios para a obtenci\u00f3n de fins. Disto ded\u00facese que os medios son escasos pois, se non o fosen, non ser\u00edan obxectos da acci\u00f3n, \u00e9 dicir, non necesitar\u00edan ser tidos en conta para a obtenci\u00f3n de fins. Xa que os medios son escasos \u00e9 necesario economizalos, \u00e9 dicir, hai que asignalos de maneira que sirvan para a obtenci\u00f3n dos obxectivos m\u00e1is desexados. Disto ded\u00facese que, canto maior sexa a oferta de bens, maior n\u00famero de obxectivos poder\u00e1n ser satisfeitos.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Xa que os medios son escasos, non se poden alcanzar todos os fins. A acci\u00f3n ten lugar escollendo que fins ser\u00e1n satisfeitos a trav\u00e9s da utilizaci\u00f3n dos medios. O actor debe ordenar xer\u00e1rquicamente os seus fins nunha escala de valores e a acci\u00f3n demostra esta xerarqu\u00eda.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 O actor valora s\u00f3 cada unidade f\u00edsica dun medio que ten relevancia para a acci\u00f3n. Os actores escollen e valoran unidades espec\u00edficas dun medio. Por exemplo, valoran unidades de vacas ou cabalos, pero non valoran \u201cas vacas\u201d ou \u201cos cabalos\u201d como un todo. Val\u00f3ranse unidades concretas de medios, non as clases \u00e1s que pertencen. Cada unidade que entra nunha acci\u00f3n espec\u00edfica val\u00f3rase e ord\u00e9nase de forma separada, s\u00f3 cando varias unidades xuntas entran na acci\u00f3n son valoradas conxuntamente. Este proceso de valoraci\u00f3n de unidades espec\u00edficas foi a forma na que se conseguiu superar o co\u00f1ecido \u201cparadoxo do valor\u201d. Os economistas cl\u00e1sicos non pod\u00edan explicar porque a xente valoraba m\u00e1is o platino, por exemplo, que o pan, cando era evidente que o pan era m\u00e1is necesario para a supervivencia. Pero, como explica Rothbard, o actor non valora os bens segundo clases abstractas, sen\u00f3n en termos de unidades espec\u00edficas dispo\u00f1ibles. O home non se preocupa de se o \u201cpan en xeral\u201d ten m\u00e1is ou menos valor para el que o \u201cplatino en xeral\u201d, sen\u00f3n se, dado o stock presente dispo\u00f1ible de pan e de platino, valora m\u00e1is unha peza de pan ou unha onza de platino.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 A xente valora os bens na marxe. Se un individuo ten unha subministraci\u00f3n determinada de bens e ten que desprenderse dun, a utilidade que deixar\u00e1 de satisfacer con esa menor subministraci\u00f3n \u00e9 a \u201cutilidade marxinal\u201d do ben. Esta ser\u00e1 a utilidade coa que se valore a cada unidade espec\u00edfica e homox\u00e9nea dese ben. Esa unidade da que o individuo ter\u00eda que desprenderse \u00e9 a unidade que est\u00e1 na marxe, polo que se lle chama a \u201cunidade marxinal\u201d. O obxectivo para cumprir que se atopa m\u00e1is baixo na escala de valores do individuo ser\u00eda a satisfacci\u00f3n provista pola \u201cunidade marxinal\u201d, por tanto, a \u201cutilidade marxinal\u201d. Esa utilidade marxinal corresp\u00f3ndese co fin ao que o actor ter\u00eda que renunciar se o seu stock dun ben se reducise nunha unidade.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Esta an\u00e1lise marxinal tam\u00e9n se aplica \u00e1 produci\u00f3n por medio do valor da produtividade marxinal. Esta consiste na contribuci\u00f3n, expresada en termos monetarios, dunha unidade dun factor de produci\u00f3n ao proceso de produci\u00f3n. Depende do produto f\u00edsico producido por unha unidade dun factor e da valoraci\u00f3n do consumidor do produto, \u00e9 dicir, est\u00e1 determinada pola produtividade f\u00edsica marxinal (a cantidade f\u00edsica de produto que se pode imputar a unha unidade dun factor, ou noutras palabras, a cantidade de produto final que se perder\u00eda se se eliminase unha unidade dun factor de produci\u00f3n) multiplicada polo prezo do produto.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong><span style=\"color: #808080;\">2) A LEI DOS RENDEMENTOS DECRECENTES.<\/span><\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 A lei dos rendementos decrecentes di que dentro dun proceso de produci\u00f3n no que a cantidade dun dos factores de produci\u00f3n var\u00eda mentres a dos demais permanece constante, sempre existe unha cantidade \u00f3ptima do factor que var\u00eda. Se un desv\u00edase deste \u00f3ptimo, a cantidade producida ou ben non aumenta, ou non o fai en proporci\u00f3n ao aumento da cantidade do factor.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Esta lei ten un fundamento praxeol\u00f3xico. Os factores de produci\u00f3n utilizados para producir un ben de consumo son medios para a satisfacci\u00f3n dunha necesidade, satisfacci\u00f3n cumprida polo ben de consumo. Nun proceso de produci\u00f3n tam\u00e9n \u00e9 necesaria a colaboraci\u00f3n de m\u00e1is dun factor de produci\u00f3n, pois sempre \u00e9 necesaria a utilizaci\u00f3n, polo menos, de tempo e de traballo. De non ser as\u00ed, o ben aparecer\u00eda e consumir\u00edase instant\u00e1nea e m\u00e1xicamente e non haber\u00eda proceso de produci\u00f3n. A necesidade da existencia dun \u00f3ptimo ded\u00facese da necesidade da cooperaci\u00f3n de m\u00e1is dun factor de produci\u00f3n. Se non existise un \u00f3ptimo, o produto medio incrementar\u00edase indefinidamente ao aumentar a cantidade do factor, o que significar\u00eda que se poder\u00eda obter calquera cantidade do produto simplemente aumentando a cantidade dese factor. Pero iso significar\u00eda que non importa o pequena que fose a cantidade dos outros factores, os que permanecen constantes, o \u00fanico que haber\u00eda que facer ser\u00eda aumentar a cantidade do factor que var\u00eda. Ent\u00f3n, dado que a escaseza dos outros factores non ter\u00eda importancia, non ser\u00edan necesarios para a produci\u00f3n, xa que non ser\u00edan medios, dado que os medios son necesariamente escasos. Con todo, nun proceso de produci\u00f3n sempre \u00e9 necesario m\u00e1is dun factor de produci\u00f3n.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong><span style=\"color: #808080;\">3) A PREFERENCIA TEMPORAL.<\/span><\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Tal e como explicou Jeffrey Herbener, o home, como un ser temporal, distingue entre \u201cantes\u201d e \u201cdespois\u201d e, por iso, xulga de maneira diferente a obtenci\u00f3n dun fin antes que despois e prefire a satisfacci\u00f3n dun fin antes que despois.<a style=\"color: #808080;\" href=\"#_edn4\" name=\"_ednref4\">[iv]<\/a> A temporalidade ded\u00facese do axioma da acci\u00f3n, pois o establecemento do obxectivo desexado e a utilizaci\u00f3n de medios para alcanzalo, han de preceder, necesariamente, \u00e1 consecuci\u00f3n do fin. Os seres temporais prefiren a satisfacci\u00f3n dun fin antes \u00e1 mesma satisfacci\u00f3n m\u00e1is tarde. O tempo \u00e9 escaso e, por tanto, un medio que hai que economizar. O home prima a satisfacci\u00f3n no presente e valora menos, \u00e9 dicir, cun desconto, esa mesma satisfacci\u00f3n no futuro. Este desconto, que consiste na menor valoraci\u00f3n da satisfacci\u00f3n das necesidades no futuro, ser\u00e1 uniforme en relaci\u00f3n con todas as acci\u00f3ns dentro da mesma estrutura intertemporal (xa que unicamente consiste nunha maior valoraci\u00f3n da satisfacci\u00f3n no presente sobre o futuro), e afectar\u00e1 a todas as acci\u00f3ns, independentemente de que o home decida emprendelas ou non. Ao escoller realizar unha acci\u00f3n m\u00e1is tarde, unha persoa est\u00e1 a demostrar que o valor da acci\u00f3n no futuro supera ao valor da acci\u00f3n no presente, mesmo co desconto do futuro aplicado. Isto \u00e9 consistente co axioma da acci\u00f3n: esc\u00f3llese a alternativa m\u00e1is altamente valorada e ren\u00fanciase a outras menos valoradas.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 O home economiza as s\u00faas acci\u00f3ns en relaci\u00f3n con todos os aspectos da acci\u00f3n suxeitos a elecci\u00f3n: fins, medios, espazo e tempo. A econom\u00eda de mercado realiza esta integraci\u00f3n para a sociedade no seu conxunto. Os prezos dos bens est\u00e1n determinados polas preferencias dos compradores e dos vendedores. Os prezos dos bens de consumo est\u00e1n directamente determinados polas preferencias dos consumidores expresadas na demanda dos devanditos bens. Os prezos dos bens intermedios (os utilizados para producir os bens de consumo) est\u00e1n indirectamente determinados polas preferencias dos consumidores xa que os bens de consumo xeran ingresos para os empresarios que xustifican a demanda que os empresarios te\u00f1en dos bens intermedios. Os empresarios pagan a cada factor de produci\u00f3n o valor monetario da s\u00faa contribuci\u00f3n \u00e1 produci\u00f3n. Se o pago do factor real\u00edzase antes da chegada dos ingresos obtidos pola venda do output producido, ent\u00f3n o pago desc\u00f3ntase debido \u00e1 preferencia temporal. Este desconto do di\u00f1eiro futuro en relaci\u00f3n co di\u00f1eiro presente \u00e9 o interese e determina o tipo puro de interese (que se equipara coa preferencia temporal). Xa que todo o intercambio de di\u00f1eiro presente por di\u00f1eiro futuro dentro da mesma estrutura de tempo implica a preferencia temporal, o tipo puro de interese \u00e9 uniforme a trav\u00e9s de tales intercambios intertemporales. Diso s\u00e9guese que todos os bens presentes que xeran di\u00f1eiro futuro ter\u00e1n os seus prezos determinados por medio do desconto do di\u00f1eiro futuro polo tipo de interese para obter a cantidade equivalente de di\u00f1eiro presente. Este proceso de capitalizaci\u00f3n resulta nun tipo de interese uniforme que consiste na diferenza no di\u00f1eiro presente gastado para adquirir os factores e o di\u00f1eiro futuro obtido da venda do output producido. Os prezos, as\u00ed determinados, son a base do c\u00e1lculo econ\u00f3mico que permite aos empresarios considerar as li\u00f1as de produci\u00f3n e investimento que a xente valora m\u00e1is.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Para resumir, a lei da preferencia temporal afirma que a xente prefire os \u201cbens presentes\u201d (bens dispo\u00f1ibles para o seu uso no presente) aos \u201cbens futuros\u201d (expectativas no presente de bens que estar\u00e1n dispo\u00f1ibles nalg\u00fan momento do futuro) e que o tipo social de preferencia temporal, resultado da interacci\u00f3n dos esquemas de preferencia temporal da xente, determinar\u00e1 e ser\u00e1 igual ao tipo de interese puro que exista nunha sociedade.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong><span style=\"color: #808080;\">4) A LEI DA VANTAXE COMPARATIVA.<\/span><\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Co\u00f1\u00e9cese tam\u00e9n a este importante principio como a lei de asociaci\u00f3n ou a lei dos custos comparativos. O economista cl\u00e1sico David Ricardo foi un dos primeiros en expo\u00f1er esta lei para un caso espec\u00edfico, o de dous pa\u00edses que comercian con dous produtos pero no que non hai mobilidade de traballadores nin de bens de capital. Con todo, s\u00f3 a Escola Austriaca soubo reco\u00f1ecer o car\u00e1cter universal e as consecuencias da lei de asociaci\u00f3n.<a style=\"color: #808080;\" href=\"#_edn5\" name=\"_ednref5\">[v]<\/a><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Se imaxinamos dous individuos, cada un deles mellor dotado para a produci\u00f3n dun ben espec\u00edfico, resulta bastante claro que a produci\u00f3n total de ambos os bens aumentar\u00e1 se cada un dos individuos especial\u00edzase naquel ben no que \u00e9 m\u00e1is produtivo e non perde tempo na produci\u00f3n daquel no que o \u00e9 menos. Deste feito der\u00edvase que ambos saen beneficiados se colaboran, especial\u00edzanse e intercambian o resultado do seu traballo. Pero, \u00bfque ocorre se un dos individuos \u00e9 superior ao outro na produci\u00f3n de ambos os bens? Neste caso, ambos tam\u00e9n sair\u00e1n beneficiados se aquel que \u00e9 superior especial\u00edzase na produci\u00f3n do ben no que ten unha maior superioridade relativa e deixa a produci\u00f3n do ben para o que ten unha menor superioridade relativa \u00e1 outra persoa. A especializaci\u00f3n e o intercambio benefician a ambos os cooperantes a\u00ednda que un deles sexa superior na produci\u00f3n de ambos os bens.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 Manuel F. Ayau expono cun exemplo num\u00e9rico, imaxinando o caso de dous suxeitos aos que chama SuperJoe e InferJack. SuperJoe produce, en quendas de 12 horas, 12 pans e 6 vestidos. InferJack produce, en quendas tam\u00e9n de 12 horas, 6 pans e 2 vestidos. O total para ambos os produtos \u00e9 de 18 pans e 8 vestidos. Se SuperJoe dedica, en lugar de 12 horas para cada produto, 16 horas \u00e1 produci\u00f3n de vestidos e 8 horas \u00e1 produci\u00f3n de pan, e Inferjack dedica as 24 horas \u00e1 produci\u00f3n de pan, cada un deles producir\u00e1, respectivamente, 8 pans\/8 vestidos e 12 pans. A produci\u00f3n total haber\u00e1 aumentado a 20 pans e 8 vestidos sen incrementar o tempo de traballo. O \u00fanico que cambiou \u00e9 que SuperJoe e InferJack asignaron o seu tempo de traballo de acordo coa vantaxe comparativa, dedicando Joe m\u00e1is tempo \u00e1 actividade na que ten maior superioridade relativa e Jack m\u00e1is tempo a aquela produci\u00f3n para a que \u00e9 relativamente menos inferior. Ambos saen beneficiados da especializaci\u00f3n do traballo e do intercambio.<a style=\"color: #808080;\" href=\"#_edn6\" name=\"_ednref6\">[vi]<\/a>\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #808080;\">\u00a0 O \u00fanico caso no que a especializaci\u00f3n e a divisi\u00f3n do traballo non supo\u00f1er\u00edan ningunha vantaxe para os cooperantes ser\u00eda o extremadamente improbable de que o mundo estivese habitado por persoas cuxas capacidades produtivas fosen exactamente iguais en todos os aspectos.<\/span><\/p>\n<p><a href=\"#_ednref1\" name=\"_edn1\"><\/a><\/p>\n<p><a href=\"#_ednref1\" name=\"_edn1\"><\/a><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><style type=\"text\/css\">.fusion-body .fusion-builder-column-1{width:100% !important;margin-top : 0px;margin-bottom : 0px;}.fusion-builder-column-1 > .fusion-column-wrapper {padding-top : 0px !important;padding-right : 0px !important;margin-right : 0px;padding-bottom : 0px !important;padding-left : 0px !important;margin-left : 0px;}@media only screen and (max-width:1024px) {.fusion-body .fusion-builder-column-1{width:100% !important;}.fusion-builder-column-1 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}@media only screen and (max-width:640px) {.fusion-body .fusion-builder-column-1{width:100% !important;}.fusion-builder-column-1 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}<\/style><\/div><style type=\"text\/css\">.fusion-body .fusion-flex-container.fusion-builder-row-2{ padding-top : 20px;margin-top : 0px;padding-right : 0px;padding-bottom : 20px;margin-bottom : 0px;padding-left : 0px;}<\/style><\/div><div class=\"fusion-fullwidth fullwidth-box fusion-builder-row-3 fusion-flex-container nonhundred-percent-fullwidth non-hundred-percent-height-scrolling\" style=\"background-color: rgba(255,255,255,0);background-position: left top;background-repeat: no-repeat;border-width: 0px 0px 0px 0px;border-color:#e2e2e2;border-style:solid;\" ><div class=\"fusion-builder-row fusion-row fusion-flex-align-items-flex-start\" style=\"max-width:calc( 1200px + 0px );margin-left: calc(-0px \/ 2 );margin-right: calc(-0px \/ 2 );\"><div class=\"fusion-layout-column fusion_builder_column fusion-builder-column-2 fusion_builder_column_1_1 1_1 fusion-flex-column fusion-flex-align-self-flex-start fusion-column-no-min-height\"><div class=\"fusion-column-wrapper fusion-flex-justify-content-flex-start fusion-content-layout-column\" style=\"background-position:left top;background-repeat:no-repeat;-webkit-background-size:cover;-moz-background-size:cover;-o-background-size:cover;background-size:cover;padding: 0px 0px 0px 0px;\"><div class=\"fusion-separator fusion-full-width-sep\" style=\"align-self: center;margin-left: auto;margin-right: auto;width:100%;\"><div class=\"fusion-separator-border sep-single sep-solid\" style=\"border-color:#eeee22;border-top-width:1px;\"><\/div><\/div><div class=\"fusion-text fusion-text-4\" style=\"transform:translate3d(0,0,0);\"><p><span style=\"color: #999999;\"><strong>[1]<\/strong> Ver Jes\u00fas Huerta de Soto, <em>The Austrian School. Market Order and Entrepreneurial Creativity <\/em>(Cheltenham: Edward Elgar, 2008).<\/span><\/p>\n<p><span style=\"color: #999999;\"><strong>[2]<\/strong> Ludwig von Mises, <em>Human Action. The Scholar\u2019s Edition <\/em>(Auburn: Mises Institute, 1998), p. 351.<\/span><\/p>\n<p><span style=\"color: #999999;\"><strong>[3]<\/strong> Para a utilidade marxinal e os rendementos decrecentes ver ver Murray N. Rothbard, <em>Man, Economy and State with Power and Market <\/em>(Auburn: Mises Institute, 2009), pp. 21-38 y 466-467.<\/span><\/p>\n<p><span style=\"color: #999999;\"><strong>[4]<\/strong> Jeffrey M. Herbener, ed., <em>The Pure Time-Preference Theory of Interest<\/em> (Auburn: Ludwig von Mises Institute, 2011).<\/span><\/p>\n<p><span style=\"color: #999999;\"><strong>[1]<\/strong> Abhinandan Mallick, \u201cThe Law of Association\u201d (8 de septiembre de 2010), disponible en http:\/\/mises.org\/library\/law-association<\/span><\/p>\n<p><span style=\"color: #999999;\"><strong>[1]<\/strong> Manuel F. Ayau, <em>Not a Zero-Sum Game. The Paradox of Exchange<\/em> (Guatemala: Universidad Francisco Marroqu\u00edn, 2007), pp. 33-36.<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><style type=\"text\/css\">.fusion-body .fusion-builder-column-2{width:100% !important;margin-top : 0px;margin-bottom : 0px;}.fusion-builder-column-2 > .fusion-column-wrapper {padding-top : 0px !important;padding-right : 0px !important;margin-right : 0px;padding-bottom : 0px !important;padding-left : 0px !important;margin-left : 0px;}@media only screen and (max-width:1024px) {.fusion-body .fusion-builder-column-2{width:100% !important;}.fusion-builder-column-2 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}@media only screen and (max-width:640px) {.fusion-body .fusion-builder-column-2{width:100% !important;}.fusion-builder-column-2 > .fusion-column-wrapper {margin-right : 0px;margin-left : 0px;}}<\/style><\/div><style type=\"text\/css\">.fusion-body .fusion-flex-container.fusion-builder-row-3{ padding-top : 20px;margin-top : 0px;padding-right : 0px;padding-bottom : 20px;margin-bottom : 0px;padding-left : 0px;}<\/style><\/div><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-13511","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artigos-cy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13511","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13511"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13511\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14289,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13511\/revisions\/14289"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13511"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13511"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/xoandelugo.org\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13511"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}